Het internet is veranderd. Waar het ooit begon als klein netwerk voor wetenschappers, is het inmiddels een digitale publieke sfeer geworden. Een plek van vrije meningsuiting, kennisvergroting en contact met de wereld. Dat is het positieve perspectief.

In feite is het web het domein geworden van multinationals zoals Google, Facebook, Apple, Microsoft. Ze hebben grote invloed op de W3-webstandaarden en sponsoren zelfs de World Wide Web Foundation1)Web Foundation (2016). Our Funding. Het internet is eerder een geldfabriek, waar het individu vee is waarvan data wordt geoogst. Shoshana Zuboff noemt dit surveillance capitalism2)Zuboff, S. (2015). Big other: surveillance capitalism and the prospects of an information civilization. p. 79 3)Zuboff, S. (2015). The Secrets of Surveillance Capitalism. Maar kunnen we, zoals de dieren in Animal Farm van Orwell, in opstand komen als de boer minder zorgzaam wordt?

De ziekteverschijnselen van het internet

Op 12 maart publiceerde de WWWF een brief van hun oprichter – tevens uitvinder van het internet – Tim Berners-Lee4)Web Foundation (2017). Three challenges for the web, according to its inventor.. Hij heeft de afgelopen 28 jaar de ontwikkelingen gezien en kaart in zijn brief drie problemen aan. Twee daarvan haken in op dat surveillance capitalism: “We zijn de controle over onze persoonlijke data kwijt” en “De politieke marketing op het web is schimmig” [redactie: met de Filter Bubble als oorzaak5)Pariser, E. (2011). The Filter Bubble: What The Internet Is Hiding From You.]. Hij schrijft dat we samen met de webbedrijven moeten kijken hoe we de grip op onze data terugkrijgen. Bijvoorbeeld door microbetalingen voor diensten. Ook wil hij de algoritmes transparanter en je data decentraliseren.

Samenwerken met hypocriete PRISM-bedrijven

De internetbeheersende bedrijven onderstrepen de noodzaak van privacy.  “…we believe it’s important that you have control over who can and cannot access your personal data in the cloud.”, schrijft Microsoft6)Microsoft (2017). Privacy in OneDrive., terwijl zij de Amerikaanse overheid ondertussen van toegang voorziet tot diezelfde data. Daarnaast zorgen de vaag geformuleerde privacy policies van deze bedrijven niet voor beveiliging van gebruikersgegevens. Het legt enkel de verantwoordelijkheid voor de privacy van data bij de gebruiker7)Kumar, P. (2016). Privacy policies and their lack of clear disclosure regarding the life cycle of user information.. De vraag is of overleggen met deze bedrijven, die geen baat hebben bij het veranderen van de situatie, zal helpen.

Algoritmes aanscherpen

De sociale impact van automatische prijsbepaling en bijvoorbeeld recruitment zijn enorm. Een team onderzoekers van verschillende universiteiten heeft 5 principes voor algoritmes gepubliceerd8)FAT/ML (2017). Principles for Accountable Algorithms and a Social Impact Statement for Algorithms.. Hiermee kunnen ontwikkelaars de publieke verantwoordelijkheid van hun algoritme tegen het licht houden. Dit is zeer vrijblijvend en veel illegale praktijken zal dit niet tegenhouden.

Een gedecentraliseerde datakluis

Tim Berners-Lee werkt momenteel aan Solid; gedecentraliseerde individuele ‘data pods’ voor elke internetgebruiker. Dit is een kluis met jouw data, waarbij je zelf instelt welke applicaties toegang hebben tot welke data. Activist, ontwerper en ontwikkelaar Aral Balkan pleit ook voor een internet of people, waar je gegevens en slimme apparaten verbonden zijn aan je privénetwerk.

Everyone has their own place on the Internet that all their devices connect to.
An Internet of people. Aral Balkan (2017)

De snelste route naar ‘het internet dat we willen’ ligt in onze eigen handen. Ontwikkelaars en bedrijven kunnen invloed uitoefenen. De gewone burger kan kiezen voor politici die de grote ‘internetboeren’ aan banden kan leggen. Banden die hen niet afsnijden, maar juist buitensporige wildgroei voorkomen.

Microbetalingen for the win

Maar boven alles is het belangrijkste dat we ons bij de internetgiganten kunnen beroepen op onze rechten. Dat lukt niet als hun diensten gratis blijven en wij daarvoor ‘betalen’ met onze data. Pas als we hun diensten vergoeden met microbetalingen (zoals bij Blendle), kunnen we invloed op deze PRISM-bedrijven uitoefenen. Want wie betaalt, die bepaalt.

References   [ + ]

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.